Schaatser Team Jumbo-Visma, WK goud: 2017 & 2019

Kippenvelmomenten in de sport: Kai Verbij

Jarenlang trainen, afzien, grenzen verleggen, blessures, dingen gelaten en altijd met de volledige focus naar dat ene moment met het ultieme resultaat. Iedere sporter hoopt dat ze in een flow komen, waarin alles lukt, de juiste keuzes inituitief worden gemaakt die doorslaggevend blijken te zijn voor de winst. Hét doel waar alles voor moest wijken. In het nog prille bestaan van STOX Energy Socks zijn er nog geen mondiale kippenvel momenten tot stand gekomen met een STOX Energy Socks aan, maar daar gaat in 2021 hopelijk verandering in komen. We hebben onze STOX ambassadeurs gevraagd naar hun favoriete sportmoment waar zij zelf kippenvel krijgen als ze het terug zien en gevraagd om het moment vanuit hun perspectief toe te lichten. En het is ze gelukt, iedere keer weer kippenvel… 

kai verbij

Kai Verbij, schaatser Team Jumbo-Visma, WK goud: 2017 & 2019 In mijn jeugd werd ik getraind door Dick van Goozen. Hij is de vader van Helen van Goozen, de vrouw van Mark Tuitert en daarom was ik als jongetje ook aanwezig bij de bruiloft van Mark en Helen. Ik keek enorm op tegen Mark op, hij was mijn grote idool. Dus het was niet meer dan logisch dat ik op 15 jarige leeftijd midden in de nacht voor de televisie zat te kijken naar de schaatswedstrijden in Vancouver. Nu achteraf realiseer ik hoe knap deze prestatie is geweest. Hij was het grote talent van 2000, maar ging niet naar de Olympische Spelen van 2002 (overtraind). Werd in 2004 overtuigend Europees kampioen allround, maar was in 2006 niet gekwalificeerd voor de Olympische Spelen. Zoals Mark achteraf concludeerde teveel onrust in de privésfeer (stond tussen zijn ouders in jarenlange scheiding). Hij was wel fit, maar kon niet meer schaatsen. Daarnaast waren er nog valpartijen op cruciale momenten en vele blessures. Werd hij dan dat grote talent dat het niet kon waar maken. De weg van 2000 begin tot 2010 is gigantisch lang, maar al die tijd heeft Jac Orie een plan uitgestippeld, is achter hem blijven staan en is in hem blijven geloven. Mark wist dat dit het moment was om zijn droom op een gouden medaille te behalen en het geloof dat hij in zichzelf had moest hij nu waar maken. Hij schaatst een beetje tegen de verwachting in de rit van zijn leven. Alles zat ook mee, zoals een goede tegenstander de Noor Bukko waaraan hij zich kon optrekken en reed hij een laatste binnenbocht. De rit heb ik in mijn eentje gekeken. Na de rit van Mark heb ik mijn moeder wakker gemaakt om samen de laatste rit van Davis te kijken, zijn grootste concurrent die hem nog van het goud zou kunnen afhouden. En die streep, ik keek alleen maar naar die streep zodat ik het verschil kon zien tussen Davis en Mark. En dat streepje van Mark bleef maar voor Davis, met als resultaat een gouden plak. Mijn held, mijn idool heeft goud! Fantastisch, maar ook dat gevoel van: “Dat wil ik ook!”.

 

Een paar jaar daarna stonden we samen op het ijs te trainen. Hij was helemaal aan het einde van zijn carrière en ik moest nog beginnen. Mooi hoe dat gaat in de tijd van held, naar trainingsmaatje en nu naar vriend van de familie.

 

Articoli correlati

Goosebumps moments in sport: Epke Zonderland - The Flying Dutchman

Josine Koning: Maarten van der Weijden 10 km openwater zwemmen

Laura van Ramshorst: Tom Dumoulin; Giro d'Italia 2017